INTERIOR DESIGN

ที่มาและความสำคัญของโครงการ (Background & Significance) ในยุคสมัยที่โลกกำลังเผชิญหน้ากับความผันผวนทางสภาพภูมิอากาศและสภาวะสิ่งแวดล้อมสุดขั้ว คำนิยามของ "ที่อยู่อาศัย" (Habitat) จึงไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่การเป็นพื้นที่พักพิงทางกายภาพเชิงสถาปัตยกรรมอีกต่อไป แต่เป็นรากฐานสำคัญและเครื่องมือในการนำพาพฤติกรรมมนุษย์ให้ดำรงอยู่ต่อไปในอนาคต โครงการ Beyond Habitat Museum เกิดขึ้นจากการตั้งคำถามเชิงวิเคราะห์ต่ออนาคตการอยู่รอดของมนุษยชาติภายใต้สถานการณ์วิกฤตที่อาจเกิดขึ้นจริง โดยเชื่อมโยงข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์ นวัตกรรม เทคโนโลยีสถาปัตยกรรมขั้นสูง และแนวคิดเชิงปรัชญาเข้าไว้ด้วยกันอย่างเป็นเนื้อเดียว เพื่อทำหน้าที่เป็นสถาปัตยกรรมระดับ Iconic ใจกลางเมืองหลวงที่คอยเตือนสติ สร้างความตระหนักรู้ และกระตุ้นให้เกิดความเห็นอกเห็นใจต่อสิ่งแวดล้อม (Environmental Empathy) แก่คนเมืองและผู้คนทั่วโลก แนวคิดหลักในการออกแบบ (Design Concept) โครงการนี้ขับเคลื่อนด้วยแนวคิด "The Spatial Journey of Human Existence" (การเดินทางเชิงพื้นที่แห่งการดำรงอยู่ของมนุษย์) โดยการถอดรหัสประเด็นเชิงนามธรรมและหลักสัจธรรมในพุทธปรัชญาเรื่อง "อนิจจัง" (Impermanence) หรือความไม่เที่ยงแท้ของโลก มาแปรเปลี่ยนเป็นสเปซสถาปัตยกรรมล้ำสมัย (Futuristic Architecture)

พาวิเลียนริมน้ำแห่งนี้ถูกออกแบบขึ้นเพื่อแก้ไขข้อจำกัดของท่าเรือท่าเตียนที่แม้จะมอบทัศนียภาพงดงามของพระปรางค์วัดอรุณฯ แต่กลับไร้ร่มเงาและบรรยากาศที่เอื้อต่อการพักผ่อน ด้วยการนำ เหล็กฉีก (Expanded Metal) มาใช้สร้างโครงสร้างโปร่งเบา จึงก่อเกิดพื้นที่ร่มที่ไม่ทึบตัน ให้ผู้คนได้พักสายตาและร่างกายจากแสงแดดร้อนแรง โดยยังคงเปิดมุมมองสู่สายน้ำและทิวทัศน์เบื้องหน้าได้อย่างเต็มตาพาวิเลียนทำหน้าที่เสมือน “ม่านบางเบา” ที่แผ่ร่มเงาลงบนพื้นที่ชมวิว วัสดุเหล็กฉีกสะท้อนความเป็นสมัยใหม่ ทว่ากลมกลืนกับบรรยากาศเมืองเก่า การจัดรูปทรงที่พลิ้วไหวและแผ่กว้างยังช่วยสร้างมิติใหม่ให้กับท่าเรือ แปรเปลี่ยนจากเพียงพื้นที่สัญจรไปสู่ “เวทีริมน้ำ” ที่ผู้คนสามารถหยุดพัก มองพระอาทิตย์ลับฟ้าเหนือเจ้าพระยา และใช้เวลาได้ยาวนานกว่าที่เคยพาวิเลียนนี้จึงไม่เพียงแก้ปัญหาเรื่องความร้อนและการขาดร่มเงา แต่ยังเติมเต็มบทบาทใหม่ให้ท่าเรือท่าเตียนในฐานะ พื้นที่สาธารณะเชิงวัฒนธรรมที่ทั้งงดงาม สะดวก และเชื้อเชิญให้ผู้คนใช้ชีวิตร่วมกับทิวทัศน์ประวัติศาสตร์ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาได้อย่างละเมียดละไม สมาชิกกลุ่ม นางสาวศิวพร วงค์ษายะ นางสาวสุชาดา เรืองศรี อาจารย์ที่ปรึกษา อาจารย์ปัตย์ ศรีอรุณ