Breathing city

รูปทรงของPavilionที่เล่าเรื่องราวถึงความงามของเหล็กฉีก ทั้งในทางนามธรรมซึ่งแสดงออกโดยรูปฟอร์มภายนอก และทางรูปธรรมซึ่งแสดงออกโดยดีเทลการใช้ตัววัสดุเองโดยตรง โดยถ่ายทอดเรื่องราวที่ว่า “เหล็กเป็นวัสดุมีความแข็งแรง และดูทึบตัน การนำเหล็กฉีกที่เกิดจากการการนำเหล็กแผ่นมารีด และฉีก ดึง ทำให้แยกและอ่อนโค้ง ตาม ขนาด จังหวะ จนเกิดความ พริ้วไหว เพื่อลดความแข็งกระด้าง และเกิดเส้นสายอารมณ์งาน แต่ยังคงประโยชน์ และความสวยงาม ที่เหมาะสม” Pavilionที่เกิดจากกันนำรูปร่าง และรูปทรง การเจาะ ดึง และบิดตัวของเหล็กฉีก เส้นตรง และเส้นโค้ง อันเกิดจากจังหวะและลักษณะเฉพาะ มาจัดวางในทิศทางในแต่ละแกนให้เกิด ”มิติที่สัมพันธ์” สถาปัตยกรรมขนาดเล็ก เพื่อพื้นที่สาธารณะนี้ ถูกคิดจัดวาง ให้อยู่ในพื้นที่ประวัติศาสตร์ สวนรถไฟ สะพานดำนครลำปาง ซึ่งสามารถใช้ประโยชน์ที่หลากหลาย รวมถึงกิจกรรมที่สร้างสรรค์ ให้เกิดพื้นที่เชื่อมต่อของผู้คน เข้ากับบริบททางสังคม หรือสิ่งแวดล้อม สร้างปฏิสัมพันธ์ใหม่ๆ

Pavilion แห่งนี้ออกแบบโดยแนวคิดที่ว่าตะแกรงเหล็กฉีกสามารถเป็นได้มากกว่าตะแกรงเหล็กฉีก ผ่านหลักเศรษฐกิจพอเพียง ไม่เพียงเป็นพื้นที่พักพิง แต่ยังมอบประสบการณ์ใหม่ ๆ ทั้งการกรองน้ำ การปลูกพืชบน Pavilion การใช้พลังงานสะอาด และการให้คุณค่ากับสิ่งเล็ก ๆ ซึ่งรวมกันสร้างระบบที่ยั่งยืน มีการจัดวางกระถางพื้นที่มีคุณสมบัติในการสร้างออกซิเจน สร้างความสดชื่นให้แก่ผู้ใช้งานนอกจากนี้ยังติดตั้ง แผงโซลาร์เซลล์ เพื่อดึงพลังงานสะอาดมาใช้ในการทำงานของระบบกรองน้ำและระบบไฟฟ้าใน Pavilion ทำให้โครงการมีความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม มุ่งเน้นให้ผู้ที่เข้ามาอยู่ภายใน Pavilionได้สัมผัสกับ อากาศที่บริสุทธิ์และเย็นกว่าที่ไหนๆ ได้พักผ่อนในบรรยากาศที่ใกล้ชิดธรรมชาติ เสมือนเป็น “สถานที่บำบัด” ภายในเมือง ที่ช่วยลดความเครียด พร้อมทั้งส่งเสริมสุขภาวะทางกายและใจ สมาชิก 1.ธนดล เพิ่มพูลมา 67544201035-0 2.ลภัสรดา พรเลิศ 67544201048-3 3.สุรักษ์ ซึชิยา 67544201062-4 อาจารย์ที่ปรึกษา 1.อาจารย์ปัตย์ ศรีอรุณ 2.อาจารย์มานิตา ชีวเกรียงไกร