SILOOET HOUSE

ในมหานครที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบและความกดดันจากการทำงานอย่างต่อเนื่อง ผู้คนต่างโหยหาพื้นที่เล็ก ๆ ที่ช่วยปลดปล่อยความเหนื่อยล้า และเรียกคืนความสุขที่เคยหายไป แนวคิด “Expanding” ใน Pavilion นี้ถูกตีความว่าเป็น การขยายชีวิตจากกรอบงานสู่มิติแห่งการเล่นตัวอาคาร ถูกออกแบบให้มีจังหวะซ้ำของโครงสร้างหลังคาและเสา ที่สร้างลวดลายแสงเงาเปลี่ยนไปตามเวลาเสมือนจังหวะชีวิตที่ไม่หยุดนิ่ง

การ ‘ขยาย’ เรื่องราวของพื้นที่ไปพร้อมกับสถานีรถไฟเก่า ถ่ายทอดความทรงจำของหัวลำโพง และแปรเปลี่ยนมรดกทางประวัติศาสตร์ให้กลายเป็นพื้นที่ร่วมสมัย ที่เปิดโอกาสให้ผู้คนมีส่วนร่วมและเกิดปฏิสัมพันธ์กัน ด้วยการสร้างความทรงจำในอดีตที่เลือนรางผ่านวัสดุตะแกรงเหล็กฉีก ซึ่งวัสดุนั้นสร้างประสบการณ์ที่หลากหลาย เปลี่ยนมุมมอง และถ่ายทอดเรื่องราวหลายมิติ ทั้งในทางกายภาพและทางอารมณ์