SILOOET HOUSE

พาวิลเลี่ยนแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นประติมากรรมที่สะท้อนแก่นแท้ของเมืองใหญ่ ซึ่งก็คือการอยู่ร่วมกันระหว่าง "ความเป็นระเบียบ" และ "ความวุ่นวาย" การออกแบบเริ่มต้นด้วยรูปทรงเรขาคณิตที่สมมาต เพื่อเป็นตัวแทนของโครงสร้างและกฎเกณฑ์ในเมือง จากนั้นค่อยๆ ปรับเปลี่ยนและแผ่ขยายออกไปอย่างไร้ทิศทาง เพื่อแสดงถึงความซับซ้อนและพลวัตของวิถีชีวิตคนเมือง การใช้ตะแกรงเหล็กฉีก ทำให้เกิดการเล่นกับแสงและเงาอย่างต่อเนื่อง และสร้างปฏิสัมพันธ์ที่ลื่นไหลระหว่างพื้นที่ภายในและภายนอก ตอกย้ำถึงสภาวะที่ไม่เคยหยุดนิ่งของเมือง ประสบการณ์ที่ผู้เข้าชมได้รับจึงเป็นการเดินทางที่ท้าทายการรับรู้ จากพื้นที่ที่ถูกกำหนดด้วยเส้นสายที่ชัดเจน ไปสู่พื้นที่ที่เปิดกว้างและไร้ขอบเขต ชื่อสามาชิก นางสาว จุฬาลักษณ์ หนองคำภา นางสาว วนิดา ดีเหลือ อาจารย์ที่ปรึกษา อาจารย์ รุจ รัตนพาหุ อาจารย์ วีรวรรณ สระทองห้อย

ในมหานครที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบและความกดดันจากการทำงานอย่างต่อเนื่อง ผู้คนต่างโหยหาพื้นที่เล็ก ๆ ที่ช่วยปลดปล่อยความเหนื่อยล้า และเรียกคืนความสุขที่เคยหายไป แนวคิด “Expanding” ใน Pavilion นี้ถูกตีความว่าเป็น การขยายชีวิตจากกรอบงานสู่มิติแห่งการเล่นตัวอาคาร ถูกออกแบบให้มีจังหวะซ้ำของโครงสร้างหลังคาและเสา ที่สร้างลวดลายแสงเงาเปลี่ยนไปตามเวลาเสมือนจังหวะชีวิตที่ไม่หยุดนิ่ง